قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب 1357

دسته: قوانین و مقررات اراضی و املاک
بدون دیدگاه
سه شنبه - 3 اسفند 1395


قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب 1357

ماده اول – افراز املاک مشاع که جریان ثبتی آنها خاتمه یافته اعم از اینکه در دفتر املاک ثبت شده یا نشده باشد، در صورتی که مورد تقاضای یک یا‌چند شریک باشد با واحد ثبتی محلی خواهد بود که ملک مذکور در حوزه آن واقع است. واحد ثبتی با رعایت کلیه قوانین و مقررات ملک مورد تقاضا‌را افراز می‌نماید.‏
‌تبصره – نسبت به ملک مشاع که برای آن سند مالکیت معارض صادر گردیده، تا زمانی که رفع تعارض نشده اقدام به افراز نخواهد شد.‏

ماده دوم – تصمیم واحد ثبتی قابل اعتراض از طرف هر یک از شرکاء در دادگاه شهرستان محل وقوع ملک است مهلت اعتراض ده روز از تاریخ‌ابلاغ تصمیم مورد اعتراض می‌باشد.‏
‌دادگاه شهرستان به دعوی رسیدگی کرده و حکم مقتضی صادر خواهد نمود. حکم دادگاه شهرستان قابل شکایت فرجامی است.‏

ماده سوم – هزینه تفکیک مقرر در ماده 150 قانون اصلاحی ثبت اسناد و املاک در موقع اجرای تصمیم قطعی بر افراز به وسیله واحد ثبتی دریافت‌خواهد شد.‏

ماده چهارم – ملکی که به موجب تصمیم قطعی غیر قابل افراز تشخیص شود با تقاضای هر یک از شرکاء به دستور دادگاه شهرستان فروخته می‌شود.‏

ماده پنجم – ترتیب رسیدگی واحد ثبتی و ابلاغ اوراق و ترتیب فروش املاک و غیر قابل افراز و تقسیم وجوه حاصل بین شرکاء و به طور کلی‌مقررات اجرایی این قانون طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب وزارت دادگستری می‌رسد.‏

ماده ششم – پرونده‌های افراز که در تاریخ اجرای این قانون در دادگاه‌ها مطرح می‌باشد کماکان مورد رسیدگی و صدور حکم قرار می‌گیرد ولی اگر‌خواهان افراز بخواهد دعوی خود را در واحد ثبتی مطرح کند باید دعوی سابق را از دادگاه استرداد نماید.‏

قانون فوق مشتمل بر شش ماده و یک تبصره پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز یک شنبه یازدهم دی ماه 1356 در جلسه روز دوشنبه‌بیست و دوم آبان ماه یک هزار و سیصد و پنجاه و هفت شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.‏

رای‌ شماره‌  3530 مورخه‌ 721360 ردیف‌ 2959 وحدت‌ رویه‌ هیئت‌ عمومی‌ دیوان‌ عالی‌ کشور مقرر می‌دارد:

نظر به‌ اینکه‌ مقنن‌ به‌ لحاظ‌ حقوق‌ محجورین‌ و غایب‌ مفقود الاثر و رعایت‌ مصلحت‌ آنها طبق‌ قسمت‌ اخیر ماده‌ 213 قانون‌ امور حسبی‌ مقرر داشته‌است‌ که‌ در تقسیم‌ ترکه‌ اگر بین‌ وراث‌ محجور یا غایب‌ باشد تقسیم‌ به‌ توسط‌ نمایندگان‌ آنها در دادگاه‌ به‌ عمل‌ آید و با توجه‌ به‌ ماده‌ 326 همین‌ قانون‌ که‌به‌ موجب‌ آن‌ مقررات‌ قانون‌ امور حسبی‌ راجع‌ به‌ تقسیم‌ ترکه‌ در مورد تقسیم‌ سایر اموال‌ نیز ساری‌ خواهد بود و نظر به‌ اینکه‌ ماده‌ اول‌ قانون‌ افراز وفروش‌ املاک‌ مشاع‌ که‌ قانون‌ عام‌ است‌ و بر طبق‌ آن‌ افراز املاکی‌ که‌ جریان‌ ثبتی‌ آنها خاتمه‌ یافته‌ است‌ در صلاحیت‌ واحد ثبتی‌ محل‌ شناخته‌ شده‌ علی‌الاصول‌ ناسخ‌ ماده‌ 313 قانون‌ امور حسبی‌ که‌ قانون‌ خاص‌ است‌ نمی‌باشد نظر شعبه‌ پنجم‌ دیوانعالی‌ کشور که‌ تقسیم‌ املاک‌ محجورین‌ و غایب ‌مفقودالاثر را از صلاحیت‌ واحد ثبتی‌ خارج‌ دانسته‌ و در صلاحیت‌ دادگاه‌ شناخته‌ است‌ صحیح‌ و مطابق‌ با موازین‌ قانونی‌ است‌)


نوشته شده توسط:دنیای حقوق - 126 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۳۳
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *