ساز ناکوک بیمه‌ها برای سلامت روان

دسته: حقوق و اجتماع
بدون دیدگاه
دوشنبه - 9 اسفند 1395


ساز ناکوک بیمه‌ها برای سلامت روان

ساز ناکوک بیمهها برای سلامت روان

 

 

 

337611695

 آمار اختلالات روانی در کشور طبق آخرین پایش ملی که در سال 1390 صورت گرفت، رقم 23 درصد را نشان میدهد و بنابر اظهارات مسؤولان، افسردگی از میان سایر اختلالات روان، شیوع بیشتری دارد.

آخرین اظهارات مسؤولان وزارت بهداشت گواه این موضوع است. به همین دلیل وزارتخانه دکتر سید حسن هاشمی در این دوره از فعالیت خود  روی خوشی به این حوزه نشان داد و تلاش کرد با افزایش تختهای بستری در این حوزه در بیمارستانهای عمومی و استقرار کارشناسان سلامت روان در مراکز خدمات جامع سلامت، اندکی به این حوزه سامان دهد.

اما گویا باز هم پای بیمه‌ها در میان است؛ چراکه هنوز خدمات روان‌پزشکی به‌صورت کامل تحت پوشش بیمه‌ها نیستند و بخش خصوصی این خدمات نیز نادیده گرفته‌شده است. به گفته کارشناسان امر، خلأ حضور بیمه‌ها در پوشش خدمات روان‌پزشکی باعث مراجعه کمتر مردم به مراکز درمانی و در نتیجه مخفی ماندن بیماری می‌شود و نتایج ناخوشایندی را برای مردم در پی خواهد داشت.

دکتر احمد جلیلی، رئیس انجمن روان‌پزشکان ایران نسبت به این رفتار بیمه‌ها در قبال حوزه سلامت روان انتقاد کرده و نتیجه آن را آسیب دیدن سلامت مردم می‌داند.

 جای خالی 2 بیمهگر اصلی در پوشش خدمات روانپزشکی بیمارستانهای خصوصی

وی ضمن انتقاد از تبعیض بیمه‌ها نسبت به عدم پوشش بیمه‌ای خدمات روان‌پزشکی در بیمارستانهای خصوصی، می‌گوید: تعداد تختهای بیمارستانهای دانشگاهی و دولتی از نظر کیفیت و کمیت پاسخگوی انبوه بیماران این حوزه نیست. با توجه به این موضوع، تعدادی از بیماران به‌اجبار در بخش خصوصی بستری می‌شوند و بیمه‌های تأمین اجتماعی و سلامت نیز با هیچ‌کدام از بیمارستانهای خصوصی در زمینه پوشش خدمات حوزه روان‌پزشکی قرارداد ندارند.

وی ادامه می‌دهد: اگر بیماران بعد از بستری شدن در بخش خصوصی، برای پس گرفتن هزینه‌های خود به بیمه‌ها مراجعه کنند، مبلغی به آنها پرداخت نمی‌شود. در عین حال محدودیت 56 روزه‌ای که بیمه‌ها برای مدت‌زمان بستری شدن بیماران دچار اختلالات روان در بیمارستانها در نظر گرفته‌اند، منصفانه نیست؛ چرا که محاسبه‌ای علمی وجود ندارد که نشان دهد این تعداد روز برای درمان بیمار کافی است.

رئیس انجمن روان‌پزشکان ایران تصریح می‌کند: اگر بیماری شرایط محیطی مناسبی داشته باشد و داروهای خود را به‌خوبی مصرف کند، از عود بیماری جلوگیری می‌شود که به‌این‌ترتیب در طول یک سال بیش‌تر از یک‌مرتبه نیاز به بستری پیدا نمی‌کند؛ اما ممکن است بیمار دیگری نیاز به چندین بار بستری داشته باشد؛ به همین دلیل عدم پوشش بیمه‌ای کافی باعث می‌شود که آنها نتوانند مدت‌زمان کافی بستری شوند. این اتفاق سبب ازکارافتادگی و رنج آنها و خانواده‌شان می‌شود و حتی ممکن است خطرات جانی پیش آید.

 30 سال کار درمان با تعرفههای غیر واقعی

جلیلی در ادامه با بیان این‌که تعرفه‌های پزشکی غیر واقعی است، ادامه می‌دهد: به تأیید همه مسؤولانی که تاکنون در وزارت بهداشت یا انجمنهای علمی پزشکی سمتی داشته‌اند، این تعرفه‌ها غیر واقعی است و باعث بروز بسیاری از مشکلات و تخطیها شده‌ است. 30 سال است که مغایر با میزان تورم سالیانه کشور، دولت مانع از تغییر تعرفه‌ها می‌شود.

وی هم‌چنین اضافه می‌کند: هر صنفی که در کشور مشغول به فعالیت است، می‌تواند تعرفه خود را تعیین و به آن رسیدگی ‌کند، اما پزشکان چنین اجازه‌ای ندارند. عدم‌تغییر تعرفه‌ها به‌جز صدمه به مردم، منجر به مسایل اخلاقی، اجتماعی و تخریب روابط پزشک و بیمار شده‌ است.

  اجحاف مضاعف نسبت به تعرفههای روانپزشکی

جلیلی ضمن هشدار نسبت به پیامدهای واقعی نشدن تعرفه‌های پزشکی، ادامه می‌دهد: تغییر تعرفه‌ها در حوزه مهم‌ترین مسأله زندگی مردم، پیامدهای بدی برای مردم، جامعه پزشکی و سلامت عمومی داشته است. موضوع تعرفه‌ها مهم‌تر از میزان پوشش تعداد روزهای بستری بیماران روانی از سوی بیمه‌هاست. چرا که بیش‌تر آنها نیاز به بستری شدن پیدا نمی‌کنند. تعرفه‌های غیر واقعی در مورد همه رشته‌های پزشکی وجود دارد، اما در زمینه تعرفه‌های روان‌پزشکی اجحاف مضاعفی صورت گرفته است. رئیس انجمن روان‌پزشکان ایران محرومیت بیماران سرپایی مبتلا به اختلالات روان در استفاده از پوششهای بیمه‌ای، بسیار چشمگیر است. بیان می‌کند: وزرای سابق و فعلی بهداشت و درمان بارها به این مسأله اذعان کرده‌اند اما به نظر می‌رسد موضوع تعرفه‌ها به‌جای این‌که به‌سلامت اجتماع مربوط باشد به یک مسأله سیاسی تبدیل‌شده است. چرا که طی 30 سال گذشته تعرفه‌های پزشکی همچنان پایین نگه‌داشته شده است.

وی ادامه می‌دهد: بیمه‌ای به نام تکمیلی در کشور وجود دارد که خلاف قانون است. تنها کسانی که نمی‌توانند از این بیمه‌ها استفاده ‌کنند نیز بیماران روانی هستند؛ چرا که این بیمه‌ها اعلام کرده‌اند که هزینه بستری شدن آنها را قبول نمی‌کنند.

جلیلی هم‌چنین با اشاره به تأثیر بیماریهای روانی بر سلامت جسمی افراد تصریح می‌کند: برخی از بیماران اصلاً به روان‌پزشک مراجعه نمی‌کنند که این اقدام آنها باعث مزمن شدن بیماری می‌شود. بعضی از بیماریها نیز مانند فشارخون، عروق کرونر، دیابت و … به‌طور مستقیم با تداوم اضطراب، افسردگی و بیماریهایی ازاین‌دست ارتباط دارند. بیماران روان نمی‌توانند از بیمه‌ها استفاده کنند، اما زمانی که مبتلا به بیماریهای قلبی می‌شوند و به عملهای جراحی پرهزینه نیاز پیدا می‌کنند، بیمه هزینه آنها را پرداخت می‌کند.

جلیلی می‌گوید: سیستم ایده‌آل برای حل این مشکلات، تصویب تعرفه‌های واقعی پزشکی است. ما بیمه واقعی نداریم و این سازمانها فرمایشی هستند. شفاف بودن عملکرد بیمه‌ها نیز در رفع این مشکلات مؤثر است. بیمارستانهای خصوصی اگر بخواهند با تعرفه بیمه‌ها کار کنند، ورشکست می‌شوند. حذف رابطه مالی مراکز درمانی با بیمار یکی از نتایج عملکرد درست بیمه‌ها است. وی در پایان صحبتهایش می‌گوید: نزدیک به یک سال است که بیمارستانهای دانشگاهی نیز همان تعرفه ناقص قبل را هم دریافت نکرده‌اند. برای هیچ صنفی این مسأله وجود ندارد؛ وقتی بیش از یک سال است که این روند ادامه دارد و بیمارستان باید هزینه پرسنل، دارو و آب و برق را بدهد، بالاخره جایی منجر به بروز مسایل ناخوشایندی می‌شود و سلامت مردم صدمه می‌بیند. ممکن است صدای این آسیب نیز بلند نباشد و کسی از آن باخبر نشود.

منبع: ایسنا


نوشته شده توسط:صادق کاخکی - 11476 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۵
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *