حسن نیت در انعقاد قرارداد؛ با تأکید بر کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا

دسته: گزیده مقالات
بدون دیدگاه
سه شنبه - 25 آبان 1395


حسن نیت در انعقاد قرارداد؛ با تأکید بر کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا

حسن نیت در انعقاد قرارداد؛ با تأکید بر کنوانسیون بیع بینالمللی کالا

5-%d9%82%d8%b1%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%af-%da%a9%d9%86%d9%88%d9%88%d8%a7%d9%86%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86-%da%a9%d8%a7%d9%84%d8%a7

نویسنده: مرتضی حاجی پور

چکیده

اصل حسن نیت به اشکال مختلف در قرارداد ایفای نقش می‌کند. شکل این ایفا در مرحله پیش قراردادی به‌صورت تحدید اصل آزادی مذاکره و منشأ تعهدات تبعی چون دادن اطلاعات و رازداری است. در خصوص جایگاه حسن نیت در انعقاد قرارداد، بین نظامهای مختلف حقوقی وحدت نظری وجود ندارد. این اختلاف در ماده 7 کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (1980) که مبهم و قابل تفسیر است ظاهر شد. این تحقیق در نظر دارد جایگاه حسن نیت را در انعقاد قرارداد با تأکید بر کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا مطالعه کند. به‌طورکلی می‌توان گفت رویکرد منسجمی در خصوص اعمال حسن نیت در انعقاد قرارداد در کنوانسیون وجود ندارد و ازاین‌جهت، نظام حقوقی ایران با کنوانسیون وین هماهنگ است.

کلیدواژگان: حسن نیت، آزادی مذاکره، تعهد به دادن اطلاعات، کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا و ماده 7

دو فصلنامه حقوق بین‌الملل؛ سال سی و سوم، شماره 54، بهار و تابستان 1395


نوشته شده توسط:صادق کاخکی - 11476 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۴۸
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *