تعصبی که عمر را زیاد می کند!!

دسته: اخلاق و رفتار
بدون دیدگاه
سه شنبه - 2 خرداد 1396


تعصبی که عمر را زیاد می کند!!

فرآوری: حامد رفیعی – بخش نهج البلاغه تبیان

همسایه

همسایه کیست؟

خداوند متعال در قرآن کریم ضمن برشمردن حقوق اسلامی مسلمانان در قبال یکدیگر، نیکی به گروه های مختلف را سفارش می کند و در مورد همسایه سفارش می کند: «وَ الْجارِ ذِی الْقُرْبی وَ الْجارِ الْجُنُب ؛ و همسایه نزدیک و همسایه دور را مورد احسان خویش قرار ده.» (نساء/36)

در تفسیر آمده است: «دور و نزدیک در این آیه به نظر می رسد همان دوری و نزدیکی مکانی باشد. از آنجا که کلمه همسایه، دارای مفهوم محدودی است ، تنها همسایگان نزدیک را در برمی گیرد، شاید برای توجه دادن به وسعت مفهوم آن از نظر اسلام، راهی جز این نبوده است که نامی از همسایگان دور نیز به صراحت برده شود.»

رعایت حق همسایه

رعایت حق همسایگان و رفتار خوب با آنان ، سرچشمه برکات های فراوانی خواهد بود که از آن جمله می توان به تقویت روحیه همکاری با هدف پاکیزگی و آبادی محیط، یاری یکدیگر در مواقع خطرات و سختی ها و همراهی در شادی ها، اشاره کرد که آرامش روانی و طول عمر انسان را در پی دارد.

از سوی دیگر بی خبری از حال همسایه و بی توجهی به حقوق آنان، از اموری است که در اسلام مذموم و ناپسند است. پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه و آله، کسی را که خود، سیر بخوابد و همسایه اش گرسنه باشد، مؤمن نمی داند : «به من ایمان نیاروده است، کسی که با شکم سیر بخوابد، در حالی که همسایه اش گرسنه باشد.»

بنابراین وجود همسایه خوب، نعمتی ارزشمند برای انسان و همسایه خوب بودن، باعث افزایش محبت و دوستی می شود چرا که انسان ها بنده احسان و نیکی هستند.

تعصب در همسایه داری

خوش رفتاری با همسایگان، در ایجاد تجمع های پرشکوه و الفت های اجتماعی، ثمر می دهد، رفع نیاز و رفت و آمد، احوالپرسی، عیادت، انفاق و صدقه، همه از وظایفی است که بر عهده همسایه و نشانه انسان دوستی می باشد.

چنان که مولای متقیان امیرالمؤمنین علیه السلام چنین کرداری را جوانمردانه می داند و می فرماید: « رسیدگی به همسایگان، جوانمردی است»

هم چنین در نهج البلاغه تاکید می کند که بر خصلت هایی هم چون همسایه داری اصرار بورزید و می فرماید:

«پس تعصّب بورزید برای خوی‌های پسندیده مانند پاسداشت حقّ همسایگی و امان.»

عمر را زیاد می کند!

وجود همسایه خوب، برای آدمی نعمتی ارزشمند و همسایه خوب بودن، مایه محبت و دوستی است. دل ها همواره متوجه جایی می شود که نیکی و مهربانی در آن حاکم باشد و هرجا که شهد خیر باشد، افراد گرد هم می آیند. حضرت علی علیه السلام می فرماید: «خوش همسایگی، هم آبادی ها را آباد و هم عمرها را زیاد می کند».

همسایه ارث می برد؟!

با توجه به آن‌ چه در آموزه‌های دینی درباره حق امان و رعایت حقوق همسایگان آمده است، می‌توان این آموزه- اخلاقی را به پاسداشت امنیت همگان و رعایت حقوق شهروندان تعبیر کرد، چنان که در حدیث امام علی علیه السلام، آمده است:

«حریم مسجد چهل ذراع است و تا چهل خانه از چهار‌طرف منزل همسایه به شمار می‌آید.»

باتوجه به جغرافیای شهری در آن زمان، این سفارش به معنای گستره همسایگی و پاسداشت امنیت همگانی در زندگی شهری است. البته اگر سفارش‌های قرآن کریم، و پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، در این باره لحاظ شود این امر فراتر از امنیت‌های تعریف شده و حقوق شناخته شده در دنیای امروز است، چنان که امام علی علیه السلام، در آخرین وصیت خود پیش از شهادت فرمود:

«خدا را! خدا را! همسایگان را بپایید که سفارش‌شده- پیامبر شمایند، و پیوسته درباره آنان سفارش می‌فرمود چنان که گمان بردیم برای آنان ارثی معین خواهد کرد.»

سخن آخر

چه در آپارتمان چه در خانه مستقل، اگر همسایه تان را نمی شناسید یا روابط خوبی با او ندارید به سبکی زندگی می کنید که از بسیاری برکات معنوی، مادی و اجتماعی همسایه داری محروم شده اید!

هر کس که در کنار ما زندگی می کند؛ ناگزیر در پازل زندگی ما قرار دارد…

زندگی امروز ما اثری از همسایه داری ندارد و جامعه ما نیازمند فرهنگ ‌سازی و تربیتی است، که در صورت تحقق، عاملی اساسی در حفظ امنیت شهری از آسیب‌های مختلف و کاهش شدید هزینه‌های ناشی از آسیب‌های امنیت شهری خواهد بود.

منبع: تبیان


نوشته شده توسط:صادق کاخکی - 11476 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۴۵
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *