اعتراض به عوارض شهری در کمیسیون مربوطه

دسته: حقوق مضاف
بدون دیدگاه
سه شنبه - 4 آبان 1395


اعتراض به عوارض شهری در کمیسیون مربوطه

اعتراض به عوارض شهری در کمیسیون مربوطه

%d8%a7%d8%b9%d8%aa%d8%b1%d8%a7%d8%b6-%d8%a8%d9%87-%d8%b9%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%b6-%d8%b4%d9%87%d8%b1%db%8c-%d8%af%d8%b1-%da%a9%d9%85%db%8c%d8%b3%db%8c%d9%88%d9%86-%d9%85%d8%b1%d8%a8%d9%88%d8%b7%d9%87

یکی از منابع مهم درآمدهای پایدار برای شهرداریها موضوع «عوارض خدمات شهری» است؛ عوارض نوسازی، دفع پسماند، صدور پروانه ساخت و به‌طورکلی سایر خدمات ارائه‌شده مشمول عوارض، بخش مهمی از درآمدهای شهرداریها را به خود اختصاص می‌دهند.

شهرداریها به‌صورت خودمختار مجاز به وضع عوارض در شهرها نبوده و مطابق با بند 16 ماده 70 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور، یکی از وظایف شوراها، «تصویب لوایح برقراری یا لغو عوارض شهر و همچنین تغییر نوع و میزان آن با در نظر گرفتن سیاست عمومی دولت که از سوی وزارت کشور‌ اعلام می‌شود.» تعیین‌شده است؛ بنابراین تصویب برقراری یا لغو عوارض تنها با مصوبه شورای شهر امکان‌پذیر بوده و شهرداریها دراین خصوص تنها باید مجری مصوبات باشند.

اگرچه میزان عوارض توسط شورای شهر تعیین و توسط شهرداری محاسبه و اخذ می‌شود اما گاهی ممکن است در هنگام محاسبه عوارض شهرداری دچار اشکال شود یا شهروندان (مؤدیان) به عوارض تعیین اعتراض داشته باشند، دراین صورت، این اعتراض در کجا باید رسیدگی شود؟

مرجع رسیدگی به اعتراض در خصوص عوارض

بر اساس ماده 77 قانون شهرداریها (اصلاحی 1345) «رفع اختلاف بین مؤدی و شهرداری به کمیسیونی مرکب از نماینده شهرداری و نماینده دادگستری و نماینده شورای شهر ارجاع می‌شود.»

بر اساس این مقرره قانونی، برای رسیدگی به اختلافاتی که ممکن است در فرآیند محاسبه یا صدور عوارض رخ دهد، یک مرجع اداری غیر قضایی، با عنوان کمیسیون ماده 77 تشکیل و به اختلافات رسیدگی می‌کند. بر اساس آنچه در ادامه ماده 77 آمده است «‌رأی کمیسیون مزبور قطعی است.»

بنابراین مرجعی برای تجدیدنظر از آرای صادره دراین کمیسیون در قانون پیش‌بینی‌نشده و اگر در شهرهایی با توجه به‌ضرورت و کثرت پرونده‌ها، نیاز به تشکیل چندین شعبه از کمیسیون باشد، همگی این کمیسیونها در عرض هم بوده و عنوان تالی و عالی برای کمیسیونهای ماده 77 وجود نخواهد داشت.

البته باید توجه کرد که این کمیسیون به صورت مستقل از شهرداریها تشکیل می‌شود و اگر شهرداریها هم نسبت به دریافت عوارض از شهروندان اعتراض داشته باشند، باید اعتراض خود را دراین کمیسیون پیگیری کنند. کمیسیونهای ماده 77 یک صلاحیت ذاتی و یک صلاحیت محلی دارند. صلاحیت ذاتی آنها تنها در خصوص رسیدگی به اعتراضات و اختلافات مربوط به عوارض بهای خدمات شهری است و حق رسیدگی به سایر موضوعات مانند تخلف از پروانه ساختمانی یا ساخت‌وساز غیرمجاز یا تجاوز به تأسیسات شهری که در صلاحیت کمیسیون ماده 99 یا ماده 100 قانون شهرداریها است را ندارند. همچنین کمیسیون ماده 77 دارای یک صلاحیت محلی است و تنها به اختلافات بین مؤدیان (شهروندان) و شهرداری محل رسیدگی کرده و در خصوص اختلافات مربوط به شهرها یا شهرداری‌ محلهای دیگر صلاحیت ندارد.

تقسیط عوارض

درصورتی‌که عوارض تعیین‌شده برای شهروندان سنگین باشد و شهروندان به هر دلیلی امکان پرداخت آن را به صورت نقد نداشته باشند، این درخواست باید به شهرداری محل ارائه شود اما شهرداری مجاز به تقسیط بدهی نبوده و موضوع باید در مرجع قانونی رسیدگی شود. مطابق با ماده 32 آیین‌نامه مالی شهرداریها «شهرداری مجاز به تقسیط مطالبات خود ناشی از عوارض نیست مگر در مواردی که به تشخیص کمیسیون منظور در ماده 77 قانون شهرداری، مؤدی قادر به پرداخت تمام بدهی خود به‌طور یک‌جانبه نباشد که دراین صورت ممکن است بدهی مؤدی برای مدتی که از سه سال تجاوز نکند با بهره متداول بانک ملی ایران تقسیط شود ولی درهرحال صدور مفاصا حساب موکول به وصول کلیه بدهی است.»

بنابراین یکی از صلاحیتهای خاص قانونی برای کمیسیون ماده 77 این است که در مواردی که مؤدی امکان پرداخت یکجای عوارض را ندارد اما به صورت اقساطی قادر به پرداخت این عوارض است، به درخواست شهروندان رسیدگی و حکم به صدور اقساطی عوارض بدهد. البته مدت تقسیط بدهی حداکثر سه سال و با بهره متداول بانکی خواهد بود.

دبیرخانه کمیسیون ماده 77

دبیرخانه کمیسیون ماده 77 در شهرداری محل مستقر بوده و معمولاً یکی از کارکنان شهرداری به‌عنوان دبیر کمیسیون تعیین می‌گردد که دارای وظایف مشخصی ازجمله انجام تشریفات قانونی به‌منظور ثبت و تکمیل پرونده‌های ارجاعی به کمیسیون، دعوت از اعضای برای تشکیل جلسات کمیسیون، تنظیم صورت‌جلسه اعضا کمیسیون به تفکیک هر پرونده، ابلاغ آرای صادره از سوی کمیسیون به مؤدیان و شهرداری است. قانون مقررات خاصی در خصوص شیوه و آیین رسیدگی در کمیسیون تعیین نکرده ولی به‌طورکلی رسیدگی به پرونده‌ها بدون حضور طرفین بوده و طرفین می‌توانند استنادات خود را به صورت مکتوب به کمیسیون ارائه کنند. همچنین آرای کمیسیون با اکثریت آرا، یعنی دو رأی از سه رأی، دارای اعتبار بوده و جنبه لازم‌الاجرا دارد.

ضمانت اجرای آرای کمیسیون ماده 77

برای اینکه رأی صادره از سوی کمیسیون دارای اعتبار قانونی و ضمانت اجرای لازم باشد، در ادامه ماده 77 مقررشده است که «بدهیهایی که طبق رأی این کمیسیون تشخیص شود، طبق مقررات اسناد رسمی قابل وصول است.» مطابق با آئین‌نامه اجرای مفاد اسناد رسمی لازم الاجراء (مصوب 1387)، شهرداری پس از صدور رأی کمیسیون ماده 77 باید رأی کمیسیون را جهت اجرا به اداره ثبت محل ارائه کند تا بر اساس آن، اداره ثبت اقدام به صدور اجرائیه کند. بدیهی است مطابق قانون، اجرائیه به مؤدی پرداخت عوارض ابلاغ و به وی 10 روز مهلت داده می‌شود تا به نحو مقتضی عوارض مذکور را پرداخت یا ترتیبی برای پرداخت آن مقرر کند. اگر پس از انقضای مدت مزبور، مؤدی از پرداخت عوارض امتناع کند، دراین صورت اداره ثبت محل نسبت به توقیف اموال برای پرداخت عوارض اقدام خواهد کرد.

منبع؛ روزنامه حمایت


نوشته شده توسط:صادق کاخکی - 11476 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۳۳۶
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *