اصلِ «ضرورتِ در جرم‌انگاری» و محدودیتهای وارد بر دخالت کیفری در مصرف مواد مخدر

دسته: گزیده مقالات
بدون دیدگاه
چهارشنبه - 2 تیر 1395


اصلِ «ضرورتِ در جرم‌انگاری» و محدودیتهای وارد بر دخالت کیفری در مصرف مواد مخدر

نویسنده: احمد فلاحی
چکیده
با توجه به مبانی و آثار اصل ضرورت در جرم‌انگاری، هم ضرورت جرم‌انگاری مصرف مواد مخدر قابل سؤال بوده و هم باید در قابلیت کنترل کیفری و توانایی حقوق کیفری در نظارت بر آن، تردید کرد. برخی بر مبنای قاعدۀ «التعزیر لکل عمل محرم» جرم‌انگاری مصرف مواد مخدر را توجیه کرده‌اند، اما هر عمل حرامی، مشمول تعزیر نبوده و همۀ واکنشهای تعزیری، الزاماً کیفری نبوده و بلکه، تعزیرات، مجموعه‌ای از ابزارهای غیرحقوقی غیر کیفری و حقوقی غیر کیفری را نیز شامل می‌شود و نمی‌توان و نباید هر عمل حرامی را جرم‌انگاری کرد. در حقوق کیفری اسلامی، استفاده از ابزار جزایی در صورتی مناسب خواهد بود که لزوم جرم‌انگاری آن عمل وجود داشته و استفاده از مجازات نیز بتواند در محدود کردن آن مؤثر باشد و در همین راستا، جرم‌انگاری مصرف مواد مخدر، با مبانی استفاده از ابزار کیفری و قابلیتها و محدودیتهای این راهکار در فقه جزایی اسلام، همخوانی ندارد
کلیدواژگان: آزادی؛ پدرسالاری؛ اخلاق‌گرایی؛ جرم‌انگاری؛ مجازات؛ مقاصد شریعت
پژوهشنامه حقوق کیفری؛ دوره 6، شماره 1، بهار و تابستان 1394


نوشته شده توسط:صادق کاخکی - 11476 مطلب
پرینت اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
بازدید: ۲۸
برچسب ها:
دیدگاه ها

تصویر امنیتی را وارد کنید *